هدف: در این پژوهش؛ محققین قصد دارند، با استفاده از رویکرد کیفی تحلیل تم به بررسی علل پیدایش بی تفاوتی سازمانی پرداخته و با استفاده از رویکرد کمی مدلسازی ساختاری تفسیری به ارائه مدل بی تفاوتی سازمانی در دانشگاه پیام نور بپردازند.
مواد و روش ها: روش تحقیق آمیخته (کمی، کیفی) و جامعه آماری؛ خبرگان، اساتید و مدیران دانشگاهی است که نمونه گیری به روش غیر تصادفی هدفمند (قضاوتی) با استفاده از اصل اشباع 25 نفر در نظر گرفته شده است. گردآوری داده ها از طریق بررسی ادبیات تحقیق در زمینه بی‌تفاوتی، مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته و پرسشنامه ماتریس خودتعاملی ساختاری انجام شده که روایی و پایایی آن مورد سنجش و تایید قرار گرفت. روش تحلیل داده ها؛ کدگذاری نظری با استفاده از تحلیل تم و با استفاده از روش الگوسازی ساختاری تفسیری و تکنیک MICMAC انجام پذیرفت.
یافته ها: نتایج به استخراج 220 کد باز، 26 مضمون پایه و 6 مضمون سازمان‌دهنده بی تفاوتی، تحت عناوین؛ "عوامل مدیریتی" ، "عوامل انگیزشی" ، "عوامل ساختاری " ، "عوامل برون سازمانی" ، "عوامل فرهنگی" و "عوامل فردی" منتج گردید. سپس این عوامل در چهار دسته سطح بندی و با در نظر گرفتن ماتریس در دسترس پذیری نهایی، مدل نهایی بی‌تفاوتی سازمانی منابع انسانی ترسیم گردید.
نتیجه گیری: عوامل فرهنگی، ساختاری و برون سازمانی، همانند سنگ زیربنایی مدل بی تفاوتی عمل کرده و بی‌تفاوتی از این متغیرها شروع و به سایر متغیرها سرایت می‌کند. همچنین عوامل انگیزشی بیشترین تاثیر را بر بی تفاوتی سازمانی در دانشگاه پیام نور دارد.