هدف: هدف از تدوین این تحقیق بررسی کاربرد حبس مطابق با شریعت اسلام است. در شریعت اسلام زندان مجازات اصلی محسوب نمی شود بلکه تنها در موارد استثنایی برای جلوگیری از ضرر و زیان های احتمالی ناشی از جرم به جامعه مورد استفاده قرار گرفته است.
مواد و روش ها: با توجه به اهمیت این موضوع، این تحقیق به شیوه توصیفی-تحلیلی انجام شد.
یافته ها: یافته ها بیانگر این است که مجازات ها در شریعت اسلامی هرگز از مقدار ضرورت و نیاز در تامین مصلحت جامعه تجاوز نمی‏ کنند. کارکرد حبس به عنوان وسیله ای برای دور نگه داشتن خطر برای برخی از افراد در نظام فقهی اسلام کاملاً مشهود است که البته رویکرد اصلاحی به مجرمان در آن نماد بیشتری دارد. طبق نظر اکثر فقها مجازات حبس را تنها در چهار مورد می توان به کار گرفت. اولاً کسی که فردی را نگه داشته و دیگری او را کشته است، ثانیاً کسی که برای بار سوم دزدی کرده است و دو بار حد سرقت بر او جاری شده است، ثالثاً کسی که فرمان به قتل دیگری داده و مامور او را کشته است و رابعاً زن مرتد در صورتی که از ارتداد خود توبه نکند. وجه تشابه این مجازات ها حبس ابد بودن آن ها است.
نتیجه گیری: هدف از مجازات حبس در شریعت اسلام، اصلاح آدمیان، بازداشتن ایشان از ارتکاب گناهان و جرایم و برانگیختن آنان به اطاعت از خداوند و فرمانبرداری از قانون است.