هدف: اندیشه‌ورزی و آموزش آن نقش مهمی در یادگیری دارد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل آموزش اندیشه‌ورزی در دانشگاه‌های علوم پزشکی انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا مقطعی از نوع کمی بود. جامعه پژوهش دانشجویان دکتری و کارشناسی ارشد دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال تحصیلی 400-1399 بودند که طبق فرمول کوکران تعداد 384 نفر از آنها با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای با رعایت حجم دانشکده‌ها به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی و پرسشنامه محقق‌ساخته آموزش اندیشه‌ورزی 40 گویه‌ای گردآوری که روایی صوری و محتوایی آن با نظر 20 نفر از خبرگان دانشگاهی تایید و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ 88/0 بدست آمد. همچنین، داده‌ها با روش‌های تحلیل عاملی اکتشافی و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که آموزش اندیشه‌ورزی سه بعد الزام حرکت به‌سوی اندیشه‌ورزی (با دو خرده‌مقیاس چالش‌های دولت و نظام آموزش دانشگاه پزشکی در بعد بین‌الملل و چالش‌های دولت و نظام آموزش دانشگاهی در بعد ملی)، راهبردهای اجرایی برای توسعه اندیشه‌ورزی (با سه خرده‌مقیاس گفتمان مناسب گفتمان نو، روش‌های حل مساله و طراحی و سازماندهی عناصر برنامه‌درسی) و پیامدهای اندیشه‌ورزی (با سه خرده‌مقیاس توسعه دانش، توسعه شایستگی‌های فردی و توسعه شایستگی‌های اجتماعی) داشت که میانگین واریانس استخراج‌شده همه آنها بالاتر از 60/0 و پایایی همه آنها با روش‌های آلفای کرونباخ و ترکیبی بالاتر از 80/0 بود. علاوه بر آن، مدل آموزش اندیشه‌ورزی در دانشگاه‌های علوم پزشکی برازش مناسبی داشت و این مدل بر هر سه بعد الزام حرکت به‌سوی اندیشه‌ورزی، راهبردهای اجرایی برای توسعه اندیشه‌ورزی و پیامدهای اندیشه‌ورزی اثر مستقیم و معنی‌دار داشت (05/0P<).
نتیجه‌گیری: با توجه به شاخص‌های مناسب برای مدل آموزش اندیشه‌ورزی، مسئولان و برنامه‌ریزان دانشگاه‌های علوم پزشکی می‌توانند از این مدل در کنار سایر مدل‌ها برای بهبود اندیشه‌ورزی استفاده نمایند.