هدف: پژوهش حاضر ارائه مدل ارزشهای فرهنگی-اخلاقی به منظور شناسایی ابعاد و مؤلفههای افزایش عدالت سازمانی در ادارات نواحی هفتگانه آموزش و پرورش مشهد و سهم هریک از آنها را در ارزشهای اخلاق سازمانی در این ادارات را بیان کند.
مواد و روش ها: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه اجرا، آمیخته (کیفی و کمی) بود. جامعه پژوهش در بخش کیفی خبرگان مدیران و معاونان نواحی هفت‌گانه آموزش وپرورش شهر مشهد و در بخش کمی کارکنان آموزش‌ و پرورش نواحی هفت‌گانه شهر مشهد در سال تحصیلی 99-1398 بودند. نمونه پژوهش در بخش کیفی 30 نفر بودند در بخش کمی 257 نفر بودند که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با روش‌های فیش‌برداری، مصاحبه و پرسشنامه محقق‌ساخته جمع‌آوری که روایی صوری و سازه تأیید و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ برای همه ابعاد بالاتر از 80/0 بهدست آمد. داده‌های بخش کیفی با روش دلفی و داده‌های بخش کمی با شاخص‌های آمار توصیفی و معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS-26 تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌های بخش کیفی نشان داد که عدالت سازمانی دارای چهار مؤلفه توزیعی (3زیرمقیاس)، رویه‌ای (3 زیرمقیاس)، تعاملی (2 زیرمقیاس) و زبانی (2 زیرمقیاس) و ارزش‌های فرهنگی اخلاقی دارای چهار مؤلفه ارزش‌های فرهنگی (3 زیرمقیاس)، رهبری اخلاقی (4 زیرمقیاس)، اخلاق حرفه‌ای (3 زیرمقیاس) و جو اخلاقی (2 زیرمقیاس) بود. یافته‌های بخش کمی نشان داد که مؤلفه‌های هر دو عامل تأیید شد، زیرمقیاس‌ها و مؤلفه‌ها بر مدل افزایش عدالت سازمانی با رویکرد ارزش‌های فرهنگی اخلاقی اثر معناداری داشتند و مدل دارای شاخص‌های برازندگی مناسبی بود.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، مدل نهایی افزایش عدالت سازمانی با رویکرد ارزش‌های فرهنگی اخلاقی در کارکنان آموزش ‌و پرورش طراحی شد که این مدل می‌تواند برای متخصصان آموزش ‌و پرورش تلویحات کاربردی داشته باشد و از آن، جهت بهبود سازمان آموزش ‌و پرورش بهره ببرند.