شده در اوقات فراغت ورزشی جوانان بود. روش تحقیق آمیخته (کیفی- کمی) بود.
مواد و روش ها: جامعه آماری در بخش کیفی  شامل نخبگان آگاه به ادبیات پژوهش و در بخش کمی نیز شامل تمامی جوانان شهر تهران بودند. در بخش کیفی با 10 نفر از افراد جامعه کیفی، تا دستیابی به اشباع نظری مصاحبه نیمه ساختار یافته انجام شد. در بخش کمی نیز تعداد 384 نفر از جوانان به عنوان نمونه آماری پژوهش حاضر انتخاب شدند. ابزار اندازه‌گیری پژوهش در بخش کیفی شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه ای 15 سوالی برگرفته از مصاحبه بود. برای روانسنجی سازه‌های تحقیق از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار SPSS وAMOS استفاده گردید. بر اساس شاخص های برازش ( GFI، CFI،RMSEA) و دیگر شاخص های برازش (CFI، NFI، IFI) مدل آزادی ادراک شده در اوقات فراغت ورزشی جوانان دارای برازش مطلوب بوده است.
یافته ها: براین اساس 5 عامل کنترل ادراک شده اوقات فراغت، توانایی (شایستگی) ادراک شده اوقات فراغت، نیازهای فراغت، عمق مشارکت در اوقات فراغت و شادابی و سرزندگی (بازیگوشی) بر آزادی ادراک شده در اوقات فراغت ورزشی جوانان تاثیر دارد.
نتیجه گیری: بنابراین برای داشتن یک تجربه فراغتی موفق، افراد باید احساس کنند تا حد قابل قبولی مهارتها و قابلیت های مورد نیاز و متناسب با آن فعالیت را دارا هستند.