هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر رشد فردی و پایستگی تحصیلی دانشجویان دختر دانشگاه فرهنگیان آمل انجام گردید.
مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با اجرای پیش آزمون، پس آزمون و کنترل در دو گروه آزمایش و کنترل بوده است. از میان جامعه آماری پژوهش حاضر، نمونه آماری از طریق نرم افزار g power به تعداد 30 نفر دانشجوی دختر(15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل) در سال تحصیلی 1401-1400 انتخاب گردیدند. برای گردآوری داده ها پرسشنامۀ پنج عاملی ذهن آگاهی بائرو همکاران(2006) ابزاری است برای خودگزارش دهی شامل 39 سوال  که پنج عامل ذهن آگاهی را می سنجد: مشاهده، توصیف، عمل با آگاهی، عدم قضاوت در مورد تجارب درونی و عدم واکنش به تجارب درونی. جهت سنجش رشد فردی از پرسشنامه روبیتچک و همکاران با 16 سوال  و 4 مولفه استفاده گردید که براساس مقیاس لیکرت تنظیم شده و طیف آن از1 تا 5 می باشد. سنجش پایستگی تحصیلی نیز از پرسشنامه پایستگی تحصیلی مارتین و مارش با 6 سوال استفاده گردید. آزمودنی های هر دو گروه در سه مرحله پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری دو پرسشنامه رشد فردی و پایستگی را تکمیل نمودند. پس از اجرای مرحله پیش آزمون گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت مداخله آموزشی مهارت های ذهن آگاهی قرار گرفتند در حالی که در طول این مدت هیچ گونه آموزشی به گروه کنترل داده نشد.
این تحقیق از نظر هدف کاربردی بوده و برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آمار توصیفی و آمار استنباطی(تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر) استفاده می شود و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل می گردند.
یافته ها: نتایج نشان داد بین میانگین نمره های متغیرها در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری، تفاوت معناداری وجود دارد.
نتیجه گیری: می توان گفت میزان تغییرات این متغیرها در طی مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری، در دو گروه کنترل و ذهن آگاهی یکسان نبوده است، لذا می توان نتیجه گرفت آموزش ذهن آگاهی بر رشد فردی و پایستگی تحصیلی مؤثر بوده است.