هدف: پژوهش حاضر با هدف، تبیین مدل تاب آوری بر اساس ویژگی‌های شخصیتی با نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان در زنان دارای همسر معتاد شهر تهران انجام شد.
مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‌آماری پژوهش زنان دارای همسر معتاد به مواد مخدر شهر تهران در سال 1400 بودند که از میان آن‌ها 232 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. در این پژوهش از ابزارهای تاب آوری (کانر و دیویدسون، 2003)، ویژگی‌های شخصیتی (مک کری و کاستا، 1985) و تنظیم شناختی هیجانی (گارنفسکی و کرایج، 2006) استفاده شد. به منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزارAmos-V8.8 استفاده گردید. همچنین به‌منظور تحلیل داده های پژوهش از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است.
یافته ها: نتایج نشان داد که راهبردهای انطباقی تنظیم شناختی هیجان رابطه بین صفت روان  رنجور خویی، برون‌گرایی، گشودگی، توافق-پذیری و وظیفه شناسی با تاب آوری را به صورت مثبت و معنادار و راهبردهای غیرانطباقی تنظیم شناختی هیجان رابطه بین صفت روان -رنجور خویی، برون گرایی، گشودگی، توافق پذیری و وظیفه شناسی با تاب آوری را به صورت منفی و معنادار در زنان دارای همسر معتاد میانجی گری می کند.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، برنامه‌ریزی جهت بهبود تاب آوری در زنان دارای همسر معتاد ضروری است. و متخصصان و درمانگران حوزه سلامت می‌توانند از طریق شناخت ویژگی‌های شخصیتی و آموزش مولفه‌های تنظیم هیجانی، تعدیل و جایگزین کردن راهبردهای انطباقی هیجان به بهبود تاب آوری در زنان دارای همسر معتاد کمک کنند.