هدف: کارآفرینی نقش مهمی در توسعه اقتصادی یک کشور دارد. این مهم در زمان تحریم یا محدودیت های طبیعی و غیر طبیعی جایگاه ویژه تری می یابد. لذا این پژوهش بر آن است تا مدلی مناسب با عناصر و متغیرهای بومی در کشور ایران را طراحی نماید.
مواد و روش ها: برای جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها از روش کیفیِ نظریه داده بنیاد استفاده شد که فرایند آن در سه مرحله‌ی کدگذاریِ باز، محوری و انتخابی انجام شده است. پس از 10 مصاحبه با صاحب نظران این حوزه، داده‌های لازم گردآوری و تحلیل شد. بدین صورت که پس از طیِ فرایند مقایسه مستمر داده‌ها و مراحل سه‌گانه ی کدگذاری مقوله ها در مجموع 7 مقوله اصلی و 15 مقوله فرعی شناسایی شد.
یافته ها: نتایج پژوهش در قالب یک مدل کیفیِ داده‌بنیاد با محوریت «کارآفرینی در شرایط محدودیت و تحریم» ارائه شد.
نتیجه گیری: بنایراین قالبی مطرح شده مشتمل بر شرایط علّی (حمایت های دولتی در شرایط تحریم شامل حمایت های مالی و حمایت های قانونی)، بستر سازی یا زمینه ای مشتمل بر (مدیریت کسب وکار در شرایط تحریم که شامل: "مدیریت مالی در شرایط تحریم، مدیریت زنجیره تامین در شرایط تحریم، و مدیریت استراتژیک مبتنی بر فرصت ها و تهدیدها در شرایط تحریم"، مطلوبیت-های کسب و کار در شرایط تحریم که شامل: "تمرکز نیازهای کشور در شرایط تحریم و تمرکز بر مطلوبیت های مشتریان داخلی و خارجی"، خلاقیت در شرایط تحریم شامل: "خلاقیت در ایجاد خدمات و محصولات جدید در شرایط تحریم و خلاقیت در شناسایی بازارهای جدید در شرایط تحریم"، تمرکز بر مزیت های کسب وکار در شرایط تحریم شامل: "شناسایی مزیت های رقابتی در صنعت داخلی و تمرکز در توسعه توان رقابتی با محصولات خارجی" و در نهایت شبکه سازی در شرایط تحریم شامل:" مشاوره در کسب و کار و توسعه شبکه های اجتماعی") بود.