هدف: هدف اصلی از انجام این پژوهش طراحی و اعتباریابی الگوی ارتباط بین صنعت و آموزش در عصر دانایی است.
مواد و روش ها: این پژوهش از جمله پژوهش‌های کیفی است که از نظر هدف بنیادی-کاربردی و از نظر روش انجام پژوهش توصیفی-پیمایشی است. جامعه‌ی‌آماری پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی و صاحبان صنایع است. برای تعیین نمونه‌ها از روش نمونه‌گیری غیر تصادفی هدفمند استفاده شد که 20 نفر با استفاده از اصل اشباع به عنوان حجم نمونه، در نظر گرفته شد. مشخصات مصاحبه شوندگان شامل 7 نفر از مدیران دانشگاهی، 8 نفر از صاحبان صنایع و 5 نفر از اعضای هیئت‌علمی دانشگا‌ه‌ها بودند. در این پژوهش از مصاحبه‌های نیمه ساختمند استفاده شد. . برای حصول اطمینان از روایی ابزار در بخش کیفی پژوهش و بهمنظور اطمینان خاطر از دقیق بودن یافتهها از دیدگاه پژوهشگر، ازنظرات ارزشمند اساتید آشنا با این حوزه و متخصصان دانشگاهی که در این حوزه خبره و مطلع بودند استفاده شد. در پژوهش کنونی از پایایی بازآزمون و روش توافق درون موضوعی برای محاسبه پایایی مصاحبههای انجام گرفته استفاده شد. روش تحلیل داده‌ها کدگذاری نظری برگرفته از روش نظریه‌پردازی داده بنیاد بود.
یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل نشان میدهد که از میان 141 شاخص (گویه) موجود، 33 مولفه‌ی اصلی قابل شناسایی بود. مولفه‌های شناسایی شده شامل ارتباط از طریق سیاست‌گذاری قانونی، ارتباط چرخشی، تحقیق مشارکتی و انتقال فناوری به عنوان عوامل محوری، عوامل مدیریتی، عوامل زیرساختی، عوامل آموزشی و حاکمیت فناوری اطلاعات به عنوان عوامل تاثیرگذار و همچنین مولفه‌های کیفیت اموزشی، نوآوری سازمانی به عنوان عوامل اثرپذیر یا پیامدها شناسایی شدند.
نتیجه گیری: علاوه بر این، سازوکارها در قالب عوامل مدیریتی، توسعه فناوری و رفتاری، بسترها در قالب عوامل رفتاری، محیطی و اجتماعی و موانع در قالب عوامل آموزش فناورانه، حمایت فناورانه و آموزشی مورد شناسایی قرار گرفتند.