سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت

سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت

استلزامات تربیتی تربیت غیرکلامی در آموزه های اسلامی (احادیث و روایات)

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 استادیار گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف استلزامات تربیتی تربیت غیرکلامی در آموزه های اسلامی (احادیث و روایات) است.
مواد و روش ها: این پژوهش در زمره پژوهش های کیفی است که با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی با نظام مقوله بندی قیاسی انجام شده است. حوزه پژوهش شامل متون مرتبط با تربیت غیرکلامی در آموزه های اسلامی (احادیث و روایات) با استفاده از رویکرد هدفمند بود. ابزار گردآوری اطلاعات شامل فیش برداری مرتبط با تربیت غیرکلامی در آموزه های اسلامی (احادیث و روایات) بود. روش کدگذاری و پارگراف به عنوان واحد تحلیل، جهت تجزیه و تحلیل متون استفاده گردید.
یافته ها: یافته های استلزامات تربیتی تربیت غیرکلامی در آموزه های اسلامی (احادیث و روایات) شامل 85 مفهوم اصلی و 392 استلزامات تربیتی بود که شاخص ترین آن عبارتند از: ادب، بازی با کودک، عبرت، محبت و احترام، مشورت، قناعت، بخشندگی، وفای به عهد، آموزش اعمال عبادی به کودک، آموزش اعمال عبادی به کودک، همنشین، سرزنش کردن، آموزش کودکان بر اساس مراحل رشد کودک، ذهن، توکل به خدا، مسئولیت والدین و مربیان، ظلم و ستم، آموزش مهارت و حرفه، صداقت، گفتار نیک، مثبت اندیشی، صبر، انفاق و کمک، انصاف داشتن، تنبیه نکردن کودک، تواضع، تدبیر، اسراف نکردن، استفاده از فرصت ها، تقوا، نظم، نپرداختن به کار بیهوده، عادت به کارهای خوب، عدالت، بصیرت، علم، اخلاق نیکو، سلام کردن، تفکر، داشتن هدف، پرهیز از بی حوصلگی، آرامش، راز داری، تنبلی نکردن، امانتداری، خویشتن داری، خوش گمانی، خیانت نکردن، پند ونصیحت، سکوت، شجاعت، جوانمردی، عقل، مدارا کردن، نیت، شکرگزاری تشکر، بخل، نفس، خشم، مسئولیت، ارزش انسان، پشتکار، عمل به دانسته ها، حیا، اولویت بندی کارها، کار و تلاش، بندگی، انجام کار خیر، کم گویی، تجربه، یادگیری، تغافل، نعمت ها، رضایت، دشنام ندادن، تهمت، ترس، طمع، تعلیم و تربیت، تقسیم بندی ساعات شبانه روز، حق، عیب جویی، عجله نکردن، لجاجت، مرز صفات، سوال کردن و ... می باشد.
نتیجه گیری: روشن است در دوره ای که از تجهیزات کمک آموزشی و یا هنرهای نمایشی و فیلم و عکس و مانند آن خبری نبوده استفاده از این شیوه تا چه حد می توانست در ترسیم حقایق در ذهن مخاطبان نقشی مؤثر ایفا نماید و راه را بر فهم معارف الهی و درس های توحیدی بگشاید و این موضوعات را در آستانه‌ی حس شنوندگان قرار دهد.
کلیدواژه‌ها