هدف: یکی از پدیده‌هایی که روابط زوجین را در زندگی مشترک دست‌خوش اختلال می‌سازد گرایش به طلاق درگیر پیمان‌شکنی است که منشأ فردی و شخصیتی دارد. الگوی ارتباطی زوجین با یکدیگر در این زمینه نقشی حیاتی دارد. وقتی روابط زوجین به سردی گرایش پیدا می‌کند موجب دل‌زدگی آن‌ها می‌شود، دل‌زدگی زناشویی زمینه ی گرایش به طلاق درگیر پیمان‌شکنی را فراهم می‌آورد. درحالی‌که اگر زوجین نسبت‌به قرارداد زناشویی خود متعهد باشند شاهد دل‌زدگی نخواهند بود. از طرف دیگر گرایش به سبک‌های اخلاقی تاثیر سازنده‌ای در روابط زوجین دارد. در این پژوهش سبک‌های گرایش اخلاقی متغیر میانجی در نظر گرفته‌شده و متغیرهای دل‌زدگی و تعهد زناشویی برون‌داد بوده‌اند که متغیر ملاک گرایش به طلاق درگیر پیمان‌شکنی را پیش‌بینی می‌کنند.
مواد و روش ها: این پژوهش به روش همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری را زوجین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه یک و دو تهران در سال ۱۴۰۰ تشکیل داد. حجم نمونه براساس روش مدل یابی ۲۵۰ نفر تعیین گردید که به روش سهمیه‌ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها عبارت بودند از مقیاس دل‌زدگی زناشویی کایزر (1993)، تعهد زناشویی آدامز و جونز (1997)، سبک‌های گرایش اخلاقی هایت و گرام (2007)، مقیاس گرایش به طلاق درگیر پیمان‌شکنی روز بولت و همکاران (1986). در روش تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ابتدا از شاخص‌های آمار توصیفی و نرم‌افزار SPSS23 استفاده شد سپس در آزمون فرضیه‌ها از معادلات ساختاری، آزمون t، بوت استراپ و سوبل بهره‌برداری گردید که توسط نرم‌افزار PLS اجرا گردید.
یافته ها: یافته‌های تحقیق حاکی از آن بود که بین گرایش به طلاق درگیر پیمان‌شکنی و دل‌زدگی زناشویی رابطه‌ای مستقیم و معنی‌دار وجود دارد ولی با تعهد زناشویی رابطه‌ای معکوس داشته‌است. ضمناً گرایش به طلاق درگیر پیمان‌شکنی با سبک‌های گرایش اخلاقی رابطه ای معکوس داشته منجر به تعدیل آن شده‌است.
نتیجه گیری: بنابراین دل‌زدگی و تعهد زناشویی، پیش‌بینی‌کننده ی گرایش به طلاق درگیر پیمان‌شکنی زوجین بوده‌اند.