هدف:. هدف پژوهش حاضر تبیین رابطه چابکی سازمان و رهبری تحول‌گرا با توجه به نقش تعدیل‌گر هوش استراتژیک مدیران و ارائه یک مدل مطلوب درشرکت پایانه‌های نفتی ایران است.
مواد و روش ها: این پژوهش با استفاده از روش‌ تحقیق آمیخته (کمی و کیفی)، مصاحبه با 19نفر از مدیران شرکت پایانه‌های نفتی ایران  انجام شده است با استفاده از روش تحلیل مضمون، به بررسی و کدگذاری مصاحبه‌ها پرداخته ‌شد. جامعه آماری بخش کمی به‌منظور بررسی اعتبارسنجی مدل بر اساس معیارهای استخراج‌ شده از بخش کیفی، شامل مدیران و کارشناسان شرکت پایانه‌های نفتی ایران به تعداد 1847 نفر است. حجم نمونه در این بخش بر اساس جدول کوهن در قسمت بررسی اعتبار مدل هر متغیر147 نفر و در بخش طراحی مدل و بررسی روابط بین متغیرها 205 نفر می‌باشد که به‌صورت تصادفی طبقه‌ای انتخاب ‌شده‌اند. در این پژوهش در بخش کیفی به‌منظور استخراج و تحلیل کدهای مربوط به مصاحبه با خبرگان از نرم‌افزار NVIVO ویراست 11 و به‌منظور بررسی اعتبار مدل از نرم‌افزارهای SPSS ویراست 26 و SMART PLS ویراست 3/3 استفاده گردید.
یافته ها:  نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان دهنده اثر مثبت و معنادار رهبری تحول‌گرا بر چابکی سازمان (05/0>p،702/0β=) است.بر اساس مقدار ضریب تعیین (R2)، 49درصد از تغییرات چابکی سازمان توسط رهبری تحول‌گرا تبیین می‌شود.
 نتیجه گیری: نتایج نشان می‌دهد ضریب معناداری بین متغیرهای "رهبری تحول‌گرا هوش استراتژیک" و رهبری تحول‌گرا(527/6) به دست آمد که به دلیل بیشتر بودن از(96/1) در سطح اطمینان 95 درصد می‌توان تأثیر متغیر هوش استراتژیک را به عنوان متغیر تعدیل گر در رابطه میان رهبری تحول‌گرا و چابکی سازمان تأیید نمود.