هدف: تفاوت بین افراد تیزهوش و عادی در شخصیت و محیط نیز ممکن است بر میزان اهمال‌کاری و استرس تحصیلی آن‌ها تأثیر بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی شبیه سازی ذهنی فرایندی بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان تیز هوش صورت گرفت.
مواد و روش ها: روش این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر، شامل کلیه دانش آموزان در حال تحصیل در مقطع متوسطه شهر تهران در  سال تحصیلی 99-1398 بود. نمونه این پژوهش شامل 30 نفر بوده است که به روش نمونهگیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. شرکتکنندگان با استفاده از جایگزینی تصادفی، در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایشی طی 9 جلسه 90 دقیقهای به طور هفتگی تحت مداخلات آموزشی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر، پرسشنامه اهمالکاری سولومون و راث بلوم (1984) بوده است.در این پژوهش به منظور مقایسه بین دو میانگین از آزمون تحلیل کواریانس برای گروه های مستقل استفاده شد که تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزار 19SPSS صورت پذیرفت.
یافته ها: نتایج این پژوهش نشـان داد که شبیه سازی ذهنی فرایندی بر کاهش اهمال کاری تحصیلی (001/0<p)> نتیجه گیری: میتوان نتیجه گرفت شبیه سازی ذهنی فرایندی بر کاهش اهمال کاری تحصیلی موثر است و میتوان از آن در جهت بهبود مشکلات دانشآموزان تیزهوش استفاده کرد.</p)>