دستیابی به‌چابکی سازمانی دانشگاهی همواره موردنظر سیاست‌گذاران و پژوهشگران سازمانی بوده است ، بنابراین عواملی که به ایجاد چابکی سازمانی می‌انجامد برای این افراد بسیار ارزشمند بوده و همواره به دنبال تعیین سطح چابکی سازمانی در دانشگاه‌ها هستند تا بر اساس این سطح تدابیری را برای افزایش آن بیاندیشند.  ازاین‌رو هدف از این تحقیق تعیین سطح چابکی در دانشگاه‌های آزاد اسلامی مازندران بود روش‌شناسی تحقیق ازنظر هدف کاربردی و  ازنظر شیوه جمعآوری دادهها، در زمره‌ی تحقیقات پیمایشی  به شمار می‌رود جامعه آماری کلیه اعضای هیئت‌علمی واحدهای دانشگاهی آزاد اسلامی مازندران که در سیزده واحد دانشگاهی با درجات دانشگاهی مختلف جامع، بسیار بزرگ، بزرگ، متوسط و کوچک در نیم سال دوم تحصیلی 1398 مشغول به تدریس می‌باشند. این عده شامل 1671 در واحدهای مختلف دانشگاهی  شده‌اند، حجم نمونه از فرمول کوکران  به میزان 340 نفر برآورد شد؛ .ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های استاندارد چابکی سازمانی دانشگاهی توسط خاوری، آراسته و جعفری (1397)؛ بوده است.  برای تجزیه و تحلیل داده ها ، از روش آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. در بخش توصیفی از شاخص های گرایش مرکزی چون میانگین و نما و جداول توزیع فراوانی و نمودارهای مناسب استفاده خواهد شد.آزمون های استنباطی شامل کومولوگراف اسمیرنف تحلیل بر اساس تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و تحلیل مسیر خواهد بود. ابزار تجزیه و تحلیل داده ها نرم افزار SPSS  و نرم افزار آیموس بوده است. یافته های حاصل حاکی از آن است که سطح چابکی سازمانی در حد کمتر از متوسط می باشد. و دست اندرکاران دانشگاه برای عبور از این بحران می بایست تدابیری بیاندیشند. که مهمترین آن ها ایجاد روابط باز با سایر موسسات آموزشی و صنعتی، ایجاد دپارتمان های بین رشته ای، گفتمان های نو در برنامه ریزی آموزشی و دانشگاهی می باشد