مقدمه: معاد از اصول دین اسلام و از مهمترین اعتقادات همه ی کتب توحیدی است. و به معنای بازگشت انسان به اصل وحقیقت هستی وحیات جاودانه است. زنده شدن انسان پس از مرگ برای حسابرسی و دریافت ثواب وعقاب اعمال و مسائل مربوط به عقاید واخلاق او در زندگی دنیوی می باشد. لذا بین سلامت روحی هر انسانی ومعاد وآخرت او ارتباط معناداری برقرار می باشد.
یافته ها و روش تحقیق: معاد و زندگی پس از مرگ، همیشه رازناک ترین و مهمترین دغدغه های ذهنی بشر بوده  و پرسش های بی پاسخی از جمله: از کجا آمده ام و به کجا می روم؟ را مطرح کرده است. پژوهشگر در این مقاله، ابتدا به جایگاه معاد در فرهنگ ها، سپس به رستاخیز  و مسائل مربوط به آن مانند روز شمار، گذرگاه چینوت (پل صراط) بهشت، دوزخ و برزخ در دین زرتشتی و اندیشۀ ایرانی، بعد از آن در ادیان یهود و مسیحیت و در آخر در اسلام و قرآن پرداخته و در پایان به مقایسه، تجزیه و تحلیل و نتیجه گیری رسیده است  .
نتیجه تحقیق: دین اسلام و زردتشت مشترکات زیادی پیرامون معاد دارند و دین مسیحیت کم و بیش به مسئله معاد توجه کرده است ولی دین یهود بویژه کتاب مقدّس تورات کمترین اشاره به معاد نشده است و آنچه خداوند به این قوم فرموده مربوط به همین دنیا و مطابقت آن با گذشتۀ همین قوم است.