هدف: با توجه به تغییر الگوی زندگی مردم در سرتاسر جهان و طبق پیش‌بینی سازمان بهداشت جهانی  به نظر می‌رسد تا سال 2025 بیماری عروق کرونر قلبی نه تنها عامل اصلی مرگ و میر و ناتوانی بشر خواهند بود و در دراز مدت با ماهیت ناتوان کنندۀ خود، پاره ای از محدودیتها را در زندگی فرد به وجود می‌آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر بهشیاری بر افسردگی، ناگویی خلقی و فشار خون بیماران قلبی – عروقی بود.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع شبه آزمایشی با  طرح پیش آزمون  - پس آزمون  با گروه کنترل با سنجش در خط پایه پس از مداخله و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران قلبی- عروقی مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا (ع) شهرستان آمل در ماههای شهریور تا آذر سال  1398 بود.  تعداد 24 بیمار براساس نمونه گیری مبتنی برهدف به عنوان نمونه  انتخاب و به طور تصادفی در دو  گروه  آزمایش و کنترل(12 نفر ) گماشته شدند. ابزارهای  این پژوهش پرسشنامه دموگرافیک محقق ساخته(1398)، پرسشنامه افسردگی بک (1990) و پروتکل برنامه کاهش استرس مبتنی بر بهشیاری و تعهد(کابات زین، 2012)بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر انجام شد.
یافته‌ها: برنامه کاهش استرس مبتنی بر به شیاری بر کاهش افسردگی، الکسی تایمیا و  فشار خون تاثیر معنادار داشت(001/0p<).
نتیجه‌گیری:  بیمارانی که در جلسات برنامه کاهش استرس مبتنی بر بهشیاری شرکت کردند میزان   افسردگی، ناگویی هیجانی و  فشار خونشان کاهش یافت.