هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی جهت افزایش تعلق خاطر کاری در اعضای هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی انجام پذیرفت. در این پژوهش از رویکرد کیفی و از نظر شیوه اجرا روش تحلیل محتوا جهت انجام کار استفاده گردید.
مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش شامل متخصصان، سیاستگذاران نظام آموزش عالی، اساتید مجرب، خبرگان دانشگاهی در حوزه علوم رفتاری بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و بکارگیری معیار اشباع نظری، مصاحبه های نیمه ساختاریافته ای با 18 نفر بعنوان مشارکت کننده در پژوهش انجام شد.  جهت بررسی روایی و پایایی از روش گوبا و لینکن (1985) استفاده گردید.
یافته ها: نتایج تحلیل داده ها طی دو مرحله کدگذاری باز و محوری شامل 367 عبارت و جمله مهم بعنوان کد اولیه، 47 واحدهای معنایی بعنوان کد ثانویه و در نهایت 13 کد محوری بود. کدهای مذکور عبارتند از رضایت شغلی، عوامل فردی، جذب، اخلاق، آموزش و پژوهش، عملکرد، برندسازی دانشگاه، عوامل اقتصادی، عوامل سازمانی، استقلال دانشگاهی، ارتباطات، قوانین و مقررات و عدالت است که هرکدام از این مولفه ها شامل زیر مولفه ها و شاخص هایی نیز می باشند.
نتیجه گیری: بنابراین می توان گفت کیفیت و توسعه دانش به نحوه عملکرد اعضای هیات علمی بستگی دارد. نگرش مثبت و علاقه به شغل موجب تلاش بیشتر و ارتقاء عملکرد سازمانی می شود.