چکیده:   (۷۴۰ مشاهده)
هدف: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی آموزش تعامل والد-کودک، درمان مبتنی بر دل‌بستگی و آموزش مهارت خودتنظیمی بر مهارت اجتماعی کودکان پیش‌دبستانی انجام شد.
مواد و روش ها: در این پژوهش از شیوه تحقیق نیمه آزمایشی استفاده شده است که با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون صورت می‌پذیرد. جامعه‌ی آماری شامل دانش‌آموزان پیش‌دبستانی شهر اسلام‌شهر در سال تحصیلی 99-1398 می‌باشد؛ که با شیوه‌ی نمونه‌‌گیری در دسترس 60 نفر انتخاب و در چهار گروه 15 نفره به‌صورت تصادفی جایگزین شد و سپس گروه‌‌های آزمون به مدت 2 ماه (10 جلسه‌‌ی 2 ساعتی) تحت آموزش‌‌های تعامل والد کودک، درمان مبتنی بر دل‌بستگی و آموزش مهارت خودتنظیمی قرار گرفت؛ و گروه شاهد هیچ آموزشی دریافت نکرد. از پرسشنامه‌ی مهارت اجتماعی قبل و بعد از آموزش، استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد نمرات افتراقی مهارت اجتماعی در گروه‌‌ آموزش تعامل والد-کودک نسبت به گروه کنترل افزایش داشته و این افزایش معنا‌‌دار بوده است؛ اما دو گروه آموزش درمان مبتنی بر دل‌بستگی و مهارت خودتنظیمی نسبت به گروه کنترل تأثیر معناداری برافزایش مهارت اجتماعی کودکان پیش‌دبستانی نداشته است.
نتیجه‌گیری: بنابراین درمان تعامل والد-کودک نسبت به درمان مبتنی بر دل‌بستگی و آموزش مهارت خودتنظیمی نقش مؤثرتری در بهبود مهارت‌های ارتباطی و سازگاری اجتماعی کودکان ایفا کند.