هدف: کودکان پیش‌دبستانی معمولا دچار کاستی‌ها و ضعف‌هایی در خودکنترلی و خودکارآمدی هستند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت به والدین کودکان پیش‌دبستانی بر خودکنترلی و خودکارآمدی فرزندان بود.
مواد و روش ها: این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری یک ماهه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش والدین کودکان پیش‌دبستانی و فرزندان آنها در منطقه 3 شهر تهران در سال تحصیلی 99-1398 بودند که از میان آنها تعداد 30 کودک و والدین آنها با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. والدین گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت آموزش فرزندپروری مثبت ساندرز قرار گرفتند و در این مدت والدین گروه کنترل آموزشی ندید. داده‌ها با استفاده از مقیاس خودکنترلی هامفری و پرسشنامه خودکارآمدی موریس گردآوری و با روش‌های خی‌دو، تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS-19 تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر تحصیلات والدین و سن کودکان تفاوت معناداری نداشتند (05/0P>). دیگر نتایج نشان داد که آموزش فرزندپروری مثبت به والدین کودکان پیش‌دبستانی در مقایسه با گروه کنترل باعث افزایش خودکنترلی و خودکارآمدی فرزندان شد و نتایج در مرحله پیگیری یک ماهه حفظ شد (001/0P<).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان‌دهنده اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت به والدین کودکان پیش‌دبستانی بر افزایش خودکنترلی و خودکارآمدی فرزندان بود. بنابراین، برای بهبود ویژگی‌های کودکان پیش‌دبستانی می‌توان از روش آموزش فرزندپروری مثبت در کنار سایر روش‌های آموزشی به‌ویژه برای افزایش خودکنترلی و خودکارآمدی استفاده کرد.