هدف: اختلال نارسایی توجه- فزون‌کنشی یکی از شایعترین اختلالات عصبی- تحولی دوران کودکی است که بر جنبه های شناختی و رفتاری افراد مبتلا تأثیر سوء دارد. بدین ترتیب مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزشهای مدیریت خشم و فرزندپروری بر مهارت حل مسئله کودکان با نارسایی توجه- فزونکنشی انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر با اختلال نارسایی توجه- فزونکنشی مدارس ابتدائی شهر تهران و مادران آنها در سال تحصیلی 1400-1399 بودند که از بین آنها نمونهای به حجم 36  نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و در سه گروه (گروه آموزش مدیریت خشم، گروه آموزش مهارتهای فرزندپروری و یک گروه گواه) به تصادف جایدهی شدند. ابزار گردآوری دادههای این پژوهش شامل پرسشنامه کانرز- فرم معلم (1) و پرسشنامه حل مسئله (2) بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس در محیط SPSS22 انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که هر دو روش آموزش مدیریت خشم و آموزش فرزندپروری بر بهبود مهارت حل مسئله در کودکان با اختلال نارسایی توجه- فزونکنشی مؤثر بوده است (001/0<p).>p)
نتیجه گیری: تأثیر مستقیم مدیریت خشم بر کودکان با نارسایی توجه- فزونکنشی، جهت بهبود حل مسئلهشان بیشتر از آموزش با واسطه برای مادران آنها است. کودکان گروه آموزش مدیریت خشم در جلسات آموزشی با ایفای نقش و سایر روشها خزانه شناختی و رفتاریشان را غنی کردند؛ بنابراین یاد گرفتند در مواقعی که از نظر هیجانی تنظیم نیستند دست به حل مسئله نزنند و این خود موجب رفتار مسئلهمدارانه و از روی تفکر شد.</p).>