هدف: رضایت از زندگی دانشجویان نقش مهمی در سایر عملکردهای آنها دارد. در نتیجه، پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی مولفه‌های رضایت از زندگی بر اساس مهارت‌های ارتباطی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی انجام شد.
مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران در سال تحصیلی 99-1398 به تعداد 190000 بودند. حجم نمونه 384 نفر بودند که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با آزمون تجدیدنظرشده مهارت‌های ارتباطی (کوئیندام، 2004) و مقیاس رضایت از زندگی دانشجویان (هیوبنر، 1991) جمع‌آوری و با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با مدل همزمان در نرم‌افزار SPSS-19 تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که مولفه‌های مهارت‌های ارتباطی شامل توانایی دریافت و ارسال پیام، کنترل عاطفی، مهارت گوش‌دادن، بینش نسبت به فرایند ارتباط و ارتباط توأم با قاطعیت با همه مولفه‌های رضایت از زندگی شامل خانواده، دوستان، دانشگاه، محیط زندگی و خود در دانشجویان رابطه مثبت و معنادار داشتند. یافته‌های دیگر نشان داد که مهارت‌های ارتباطی به‌طورمعناداری توانستند 43 درصد از تغییرات خانواده، 53 درصد از تغییرات دوستان، 30 درصد از تغییرات دانشگاه، 44 درصد از تغییرات محیط زندگی و 54 درصد از تغییرات خود را در دانشجویان پیش‌بینی کنند (001/0P<).
نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از پیش‌بینی مولفه‌های رضایت از زندگی بر اساس مهارت‌های ارتباطی بود. در نتیجه، برای بهبود و ارتقای رضایت از زندگی دانشجویان می‌توان میزان مهارت‌های ارتباطی آنها را از طریق کارگاه‌های آموزشی افزایش داد.