هدف: میانسالی دوره انتقال از جوانی به سالخوردگی است که با تغییرات بیولوژیکی در وضعیت سلامت همراه است. این دوره افراد را ملزم به انتخاب روش‌ زندگی جهت حفظ و ارتقا سلامت در طول‌ عمرشان می‌کند. هدف از این مطالعه مقایسه سبک زندگی ارتقادهنده‌ سلامت و سواد سلامت در‌ میان مردان و زنان میانسال است.
مواد و روش‌ ها: این مطالعه تحلیلی-مقایسه‎ای، با مشارکت 400 زن و مرد میانسال مراجعه‌کننده به 6 مرکز جامع سلامت شهر تهران به روش نمونه‌گیری در دسترس انجام شد. ابزارهای مطالعه شامل: پرسشنامه سنجش سواد سلامت بالغین(HELIA) و نسخه‌ دوم پروفایل سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت (HPLP-II) بود. داده‌ها به روش کمی توسط نرم افزارSPSS  نسخه 20 آنالیز گردید. سطح معناداری کمتر از  05/0 تعریف شد.
یافته‌ها: در مجموع تنها 5/66% شرکت‌کنندگان سواد سلامت کافی و بالاتر داشتند. زنان نمرات بالاتری در هر دو حوزه سواد سلامت و سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت نسبت به مردان داشتند. نتایج آزمون رگرسیون لجستیک نشان داد درآمد خانوار (03/7:B، 028/0:P)، پایبندی به اصول دینی (60/17:B، 002/0:P) و برخورداری از بیمه سلامت پایه (99/11:B،004/0:P) مهمترین عوامل مرتبط با سبک زندگی ارتقادهنده سلامت هستند. در حالی‌که برخورداری از تحصیلات بالا (25/21:B، 001/0:P)  قوی‌ترین عامل موثر بر سطح سواد سلامت، در میانسالان شناخته شد.  
نتیجه‌گیری: با وجود سطح بالای سواد سلامت در زنان‌ میانسال در مقایسه با مردان، سبک زندگی ارتقادهنده سلامت در بین دو گروه تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای نداشت. صرف‌نظر از جنسیت، میانسالان برخوردار از بیمه‌ درمانی و وضعیت اقتصادی مطلوب‌تر و با پایبندی بیشتر به اصول دینی، از سبک زندگی سالمتری برخوردار بودند.