هدف: امروزه با توجه به تعاملات گسترده‏ای که میان کشورها و سازمان‏های غیر دولتی در عرصه جهانی وجود دارد، بر اهمیت این سازمان‏ها بیش از پیش افزوده شده است، و همین امر باعث شده تا دست‏اندرکاران سازمان‏های دولتی و غیر دولتی بسیار به یکدیگر وابسته شده، و برای رسیدن به اغراض و منافع خویش، در شمایل تشکل‏های سازمان یافته بین‏المللی با هم همکاری کنند، و بخشی از اختیارات خود را به این سازمان‏ها تفویض نمایند. دست‏اندر‏کاران بین‏المللی نیز ناگزیر از ایجاد چنین تعاملی هستند، زیرا در سیاست‏های خارجی خود برای پیشبرد اهدافشان باید با این سازمان‏ها همکاری نمایند تا بتوانند با سیاست اختیارات آن‏ها را در جهت منافع خود پیش ببرند.  نکته حائز اهمیت در آن است که در ساحت بین‏المللی برای گسترش صلح و روابط بشر دوستانه و دوری از جنگ  باید دولت‏ها و نهادهای غیردولتی و موسسات به یکدیگر متصل و از طریق آن‏ها عملی شود، زیرا تنها راه عملی کردن این مهم مبارزه جهانی با  نقض قوانین حقوق بشر، فقر، تبعیض، جنگ  و...می‏باشد. بسیاری از اهداف این سازمان‏ها در راستای گفتمان صلح اسلامی است، زیرا در این گفتمان نیز مبارزه با جنگ  مبتنی بر عدم مشروعیت و حفظ صلح و امنیت، و مبارزه با ستیز و ستم یک اصل و مبنا تلقی می‏شود.
مواد و روش ها: نگارندگان در این مقاله با روش تحلیلی- توصیفی بر آنند رابطه سازمان‏های غیردولتی را بر اساس گفتمان صلح اسلامی مورد ارزیابی قرار داده، و سپس به ارتباط این سازمان‏ها با موسسات تخصصی ملل متحد بپردازند.
نتیجه گیری: مؤسسات تخصصی ملل متحد با وجود شروط خاصی نظیر (خصوصی و غیردولتی بودن، داشتن صلاحیت در قلمرو و فعالیت‌های مؤسسه تخصصی ملل متحد، داشتن فعالیت مؤثر در چند کشور و... ) از مشورت سازمان‌های غیردولتی استفاده می‏نمایند.