مساله نظارت عمومی و همگانی در نظام حقوقی ایران از جمله یکی از مباحث چالشی است که در حوزه آسیب‌ها و محدودیت‌ها قابل مطالعه و بررسی است، بنابراین در این پژوهش با تمرکز بر روی این موضوع، مطالب مطروحه حول محور پاسخ به این پرسش اساسی شکل گرفته است که اساساً نظارت عمومی در نظام حقوقی ایران با چه چالش‌ها و محدودیت‌هایی روبرو است. نتایج و یافته‌های پژوهش که به روش توصیفی و تحلیلی تهیه و تنظیم شده است موید این است که نظارت همگانی با آسیب‌ها و چالش‌هایی نظیر تعدد مراجع نظارتی، ابزارهای ناقص نظارتی در قانون، منابع و شیوه‌ها، ناهماهنگی در نظارت، اعمال سلیقه، مصونیت از نظارت، فرهنگ نظارت ناپذیری، موانع ساختاری و نظایر آن مواجه است که با تکیه بر راهکارهایی نظیر ادغام مراجع نظارتی، آگاه‌سازی و اطلاع رسانی عمومی، وضع قوانین مطلوب و هماهنگی بین نهادهای نظارتی، تقویت سرمایه‌های اجتماعی و تقویت احزاب، رسانه‌ها و تجمعات مردمی، می‌توان این چالش‌ها را بر طرف ساخت.