هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر خود رهبری بر آینده مدیریت منابع انسانی با توجه به نقش میانجی مشارکت کاری معلمان جوان استان سیستان و بلوچستان انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، روش گردآوری داده ها میدانی و از نظر روش اجرا توصیفی از نوع همبستگی بود، جامعه آماری  معلمان جوان استان سیستان و بلوچستان به تعداد 440 نفر بودند، که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله‌ای، 205 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. روش گردآوری داده‌ها کتابخانه ای و میدانی و ابزارهای اندازه گیری اسناد مکتوب و دو پرسشنامه شامل پرسشنامه خودرهبری، پرسشنامه خود رهبری هافمن و ونک (2002)،  پرسشنامه توسعه منابع انسانی شای وهمکاران (2004) و  پرسشنامه مشارکت کاری لودال و کنجر(1965)، استفاده شد. روایی ابزار از طریق روایی صوری، محتوا و سازه مورد سنجش قرار گرفت و پایایی هم از طریق آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد سنجش قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-v23، و Smart Pls-v3 بهره گرفته شد.
یافته ها: نتایج نشان داد، که  خود رهبری بر آینده مدیریت منابع انسانی با توجه به نقش میانجی مشارکت کاری در میان معلمان تاثیر معناداری دارند.
نتیجه گیری: ویژگی خودرهبری در بین معلمان جوان می تواند مسیری روشن د رجهت آینده مدیریت منابع انسانی در آموزش و پرورش باز کند. از طریف دیگر، خود رهبری در معلمان جوان پیامدهای مثبت دیگری از جمله مشارکت کاری را به همراه دارد.