هدف: این پژوهش به دنبال بررسی عوامل اجتماعی موثر بر رانت خواری و ارائه یک مدل بهینه بوده است.
مواد و روش ها: در این تحقیق از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش را مدیران میانی ادارت کل استان مازندران تشکیل می دهند. برای تعیین حجم نمونه از جدول کرجسی و مورگان استفاده شد. بر این اساس حجم نمونه برابر با 378 نفر برآورد شد و پرسشنامه ها بر اساس روش نمونه گیری تصادفی در جامعه نمونه توزیع گردید. برای تجزیه و تحلیل داده-ها از نرم افزار تحلیل آماری SPSS و لیزرل(Lisrel)  استفاده شده است.
یافته ها: نتایج به دست آمده نشان می دهد فردگرایی، عدم اعتماد، نوع روابط رسمی و غیر رسمی، ضعف سیستم نظارتی و عدم شفافیت اطلاعات  رابطه معناداری دارد. نتایج مدل تدوینی برای تبیین تغییرات میزان رانتخواری در ادارات استان مازندران نشان دهنده تاثیر معنادار متغیر بیرونی فردگرایی و متغیرهای درونی عدم اعتماد، ضعف سیستم نظارتی و عدم شفافیت اطلاعات بر رانتخواری است.
نتیجه گیری: به طور کلی نتایج تحقیق نشان می دهد با افزایش فردگرایی، عدم اعتماد، ضعف سیستم نظارتی و عدم شفافیت اطلاعات می توان انتظار داشت رانت خواری در جامعه افزایش یابد.