هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی سبک‌های عشق‌ورزی بر اساس سبک‌های فرزندپروری ادراک شده در سال 1399 انجام شد.
مواد و روش ها: جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه افراد متاهل شهر تهران بود که تعداد اعضای نمونه 150 نفر در نظر گرفته شده که به صورت نمونه‌گیری دو مرحله‌ای در مرحله‌ی اول تصادفی خوشه‌ای و در مرحله‌ی دوم غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات اصلی این پژوهش با استفاده از پرسشنامه های مقیاس نگرش به عشق هندریک و هندریک (1986) و سبک فرزندپروری ادراک شده بوری (1991) بدست آمد. در تجزیه و تحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره با استفاده از نرم‌افزار SPSS-23 استفاده شد.
یافته ها: نتایج پژوهش از طریق آزمون همبستگی و رگرسیون، حاکی از آن بود که سبک فرزندپروری سهل‌گیرانه هیچ یک از سبک‌های عشق‌ورزی را پیش‌بینی نمی‌کند. در مقابل سبک فرزندپروی مقتدرانه عشق‌ورزی شهوانی را به صورت منفی و سبک‌های عشق‌ورزی رمانتیک و دوستانه را به صورت مثبت و معنادار پیش‎بینی میکند و سبک فرزندپروری استبدادی سبک‌های عشق‌ورزی رمانتیک و فداکارانه را به صورت منفی و عشق‌ورزی بازیگرانه را به صورت مثبت و معنادار پیش‌بینی میکند.
نتیجه گیری: بنارین میتوان با آموزش این نوع سبک فرزندپروری به والدین، به عشق‌ورزی در آینده‌ی کودکان‌شان کمک کرد.