هدف : پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی فنون سایکودراما بر ابراز گری هیجانی و شایستگی اجتماعی در نوجوانان مبتلا به اضطراب اجتماعی انجام گرفت.
مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با  پیگیری دوماهه همراه با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. جامعه مورد مطالعه شامل دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان مبتلا به اضطراب اجتماعی در سال 1400 بود که 30 نفر از آن ها با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در 2 گروه آزمایش و کنترل  جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های اضطراب اجتماعی نوجوانان لاجرکا (1999)، ابرازگری هیجانی کینگ و امونز (1990) و پرسشنامه شایستگی اجتماعی زو و جی (2012) استفاده شد. گروه آزمایش مداخله سایکودراما را در 10 جلسه به مدت 90 دقیقه دریافت کردند.
یافته ها: داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر انجام شد. یافته ها نشان داد فنون سایکودراما بر ابرازگری هیجانی مثبت ، منفی و صمیمانه و شایستگی اجتماعی اثربخش است و این  تاثیر در ابرازگری هیجانی مثبت و صمیمانه و شایستگی اجتماعی دردوره پیگیری ثبات داشته است.
نتیجه گیری : بنابراین فنون سایکودراما می تواند برای ابراز هیجان و ارتقای شایستگی اجتماعی دانش آموزان  دارای اضطرب اجتماعی از طرف روان درمانگران مورد استفاده قرار گیرد.