هدف: هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی امیددرمانی و روان درمانی شناختی بر افسردگی دانش آموزان دختران نوجوان بود.
مواد و روش‌ها: روش مطالعه حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون بود. جامعه آماری مورد مطالعه، شامل تمامی دانش آموزان دخترسال اول و دوم دبیرستان دولتی شهرخرم آباد درسال تحصیلی 1397-1396، به تعداد 18875 نفر بود. تعداد 90 نفر با روش نمونه‌گیری غیرتصادفی در دسترس انتخاب و با روش تصادفی در دو گروه آزمایش 45 نفری جایگزین شدند. گروه آزمایش اول 8 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت امید درمانی و گروه آزمایش دوم 10 جلسه 90 دقیقه‌ای تحت روان‌درمانی شناختی رفتاری قرار گرفت. گروه‌ها در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون به پرسشنامه‌های افسردگی بک (1961) برای سنجش سطح افسردگی آزمودنی‌ها پاسخ دادند و داده‌ها با روش‌های تی مستقل و تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS-22 تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که هر دو روش امید درمانی و روان‌درمانی شناختی رفتاری باعث کاهش افسردگی نوجوانان شدند (05/0>P). روش امید درمانی در مقایسه با روان‌درمانی شناختی رفتاری در کاهش افسردگی موثرتر بود (05/0>P).
نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی هر دو روش امید درمانی و روان‌درمانی شناختی رفتاری در کاهش افسردگی نوجوانان، مشاوران، درمانگران و روانشناسان بالینی می‌توانند از هر دو روش به‌ویژه امید درمانی برای کاهش افسردگی نوجوانان استفاده نمایند.