هدف: امروزه دانش و اطلاعات به عنوان  عامل تعیین‌کننده‌ای در موفقیت و قدرت رقابت پذیری سازمان ها تبدیل شده  است. کسب وکارهایی که بتوانند دانش موجود در سازمان خود را کسب کنند و از آن در راستای فرآیندهای کسب وکار استفاده نمایند، محصولات و خدمات این کسب و کارها از مزیتهای رقابتی مناسبی در بازار برخوردار خواهند بود هدف تحقیق حاضر بررسی طراحی مدل قابلیت سازی مدیریت دانش در سازمانهای امدادی می‌باشد. روش: در این پژوهش از تکنیک دلفی فازی به شناسایی ابعاد قابلیت سازی مدیریت دانش و از تکنیک دیمتل فازی جهت بررسی روابط علت و معلولی مدل قابلیت سازی مدیریت دانش در سازمانهای امدادی و از تکنیک ANP فازی جهت تعیین اولویت عوامل استفاده می شود.
مواد و روش ها: در این پژوهش از تکنیک دلفی فازی به شناسایی ابعاد قابلیت سازی مدیریت دانش و از تکنیک دیمتل فازی جهت بررسی روابط علت و معلولی مدل قابلیت سازی مدیریت دانش در سازمانهای امدادی و از تکنیک ANP فازی جهت تعیین اهمیت و اولویت عوامل استفاده می شود. همچنین مورد مطالعه در این پژوهش سازمان های امدادی می باشد.
یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد که عامل استراتژی ها و اهداف مشخص در قابلیت سازی مدیریت دانش تاثیرگذارترین عامل در بین سایر عوامل، و عامل طراحی فرآیند های موثر جهت قابلیت سازی مدیریت دانش تاثیر پذیرترین عامل و در نهایت با اهمیت ترین عامل در بین سایر عوامل استراتژی  و اهداف مشخص در قابلیت سازی مدیریت دانش است.
نتیجه گیری: نتایج بدست آمده از تکنیک دیمتل فازی و ANP فازی نشان می‌دهد پس از عامل استراتژی ها و اهداف مشخص در قابلیت سازی مدیریت دانش، عامل حمایت مدیران ارشد نسبت به بکارگیری مدیریت دانش تاثیرگذارترین و مهمترین عامل است در واقع مدیران سازمان به مثابه الگویی برای تمامی کارکنان سازمان هستند و باید نسبت به مدیریت دانش و مزایای آن در سازمان اطلاع کافی داشته باشند.