هدف :این پژوهش، جهت بررسی دیدگاه مدیران سازمانهای حمایتی متولی در توانمندسازی زنان سرپرست خانوار انجام گردید و کوشید بررسی کند که از نظر این مدیران، مفهوم زن سرپرست خانوار و توانمندسازی مبتنی بر چیست و اقدامات توانمندساز این سازمانهاکدام قابلیت‌ها (رفاهی، دسترسی، آگاهی، مشارکت، کنترل) و دستاوردها (مادی، روانی و اجتماعی) را هدف‌گذاری کرده‌اند و این هدف‌گذاری مبتنی بر چه علتی بوده و چه نقدهایی بر آن‌ها وارد است.
مواد و روش ها: این پژوهش که به صورت کیفی و با ابزار مصاحبه صورت گرفت، نشان داد که تعریف زن سرپرست خانوار واجد کلیشه‌های جنسیتی است وجنبه‌های مختلف توانمندسازی را لحاظ نکرده است.
یافته ها: نگرش مدیران سازمانهای تولی، مبتنی بر رویکرد حمایتی است، نه توانمندسازی و زن‌سرپرستی یک آسیب دیده شده است و ضمن بی‌توجهی به حق انتخاب زنان، گرایش به تشویق بر خروج زنان از این وضعیت و ازدواج مجدد آن‌ها دارند.تاکید سازمانهای متولی تنها بر قابلیت‌های رفاهی و دستاوردهای مادی است و دیگر قابلیت‌ها و دستاوردها مغفول مانده‌اند یا ضد ارزش محسوب گردیده‌اند.
نتیجه گیری: به همین واسطه، عمده‌ی برنامه‌های توانمندسازی بر محور اشتغال و کارآفرینی تعریف شده است و جنبه‌های دیگر توانمندی تنها به صورت تبعی ملاحظه گردیده‌اند و یا به طور کل فراموش شده یا انکار گردیده‌اند. در برنامه‌های توانمندسازی زنان سرپرست خانوار، به جای هدف‌گیری جامعه و اقدام در جهت تغییر فضا و محیط زیست این زنان و کلیشه‌ها و روابط اجتماعی موجد ناتوانمندی آن‌ها، هر یک از این زنان را به صورت منفرد هدف گرفته است.