هدف این پژوهش، ارائه الگوی ساختاری کیفیت زندگی سالمندان براساس سلامت عمومی و ویژگی های جمعیت شناختی با نقش واسطه ای حمایت های اجتماعی بود. این پژوهش با اهداف کاربردی و طرح پژوهش، همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری در این پژوهش، شامل سالمندان 60 تا 75 ساله ساکن در منازل شهری سطح شهر تهران بود که از این بین تعداد 314 نفر به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها نیز، پرسشنامه پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28،) نسخه ایرانی پرسشنامه حمایت های اجتماعی فیلیپس (1986) و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1989) بود. تکنیک آماری مورد استفاده، روش مدل معادلات ساختاری از نوع متغیر مکنون کامل بود که تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم‌‌افزار Spss نسخه 26، نیز نرم‌افزار Amos نسخه 24 و نرم افزار R نسخه4.3.1 صورت گرفت. بررسی شاخص‌های برازش مدل نشان داد که در مجموع الگو در جهت تبیین و برازش از وضعیت بسیار مناسبی برخوردار است. نتایج بدست آمده نشان داد متغیرهای حمایت اجتماعی، سلامت عمومی، تعداد فرزندان و تعداد سال های متاهل بودن بر حمایت اجتماعی در دوران سالمندی اثر مثبت معنی داری دارد. همچنین لازم به ذکر اثر است متغیرهای سلامت عمومی، وضعیت اجتماعی، جنسیت، تعداد فرزندان و تعداد سال های متاهل بودن بر کیفیت زندگی در دوران سالمندی به صورت غیرمستقیم با نقش میانجی حمایت های اجتماعی اثر مثبت معنی داری دارد. بنابر یافته های این پژوهش، می توان بیان کرد نقش میانجی حمایت های اجتماعی می تواند اهمیت ویژه ای در بررسی تغییرات کیفیت زندگی سالمندان داشته باشد و پیشنهاد می شود در مراکز نگهداری از سالمندان و نیز سایر مراکز مشاوره و راهنمایی، اهمیت حمایت های اجتماعی مورد تاکید و آموزش قرار گیرد.