هدف: این مقاله، به شرح و بسط مفهوم آموزش تعاملی با اشاره و تاکید بر تشریح و تبیین چیستی و ماهیت فلسفی علم در چارچوب ابعاد چهارگانه «هستی شناختی» «معرفت شناختی»، »روش شناختی» و »ارزش شناختی» اختصاص یافته است.
مواد و روش ها: روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات، اسنادی(کتابخانه ای) بود. آنچه به عنوان نتیجه پژوهش استنتاج می شود این نکته است که شاخصه «همبستگی مثبت»،« مسئولیت فردی»،« تعامل چهره‌به‌چهره (کنش متقابل)»،« مهارت های اجتماعی»،« پردازش گروهی»،« فرایند آموزش تعاملی»،« مرحلۀ طرح ریزی»،« مرحله اجرا » و «مرحله ارزشیابی» به عنوان تکنیکهای آموزش تعاملی در تدریس علوم خود را متبلور و عملیاتی می کند.
یافته ها: براساس ابعاد چهارگانه هستی شناختی، معرفت شناختی، روش شناختی و ارزش شناختی ماهیت علم برای آموزش علوم، استنتاج شدکه یادگیرنده مسئول یادگیری خود است و بر مبنای راهبرد یگانۀ تجربه‌بخشی، اکتشاف، حل مسئله و تفکر فردی یادگیری مستقل را اثربخش می‌سازد. یادگیری جدید را بر دانش پیشین استوار کرده و با انتخاب راهبردهای مناسب بر یادگیری نظارت و انتظارات و اهداف یادگیری خود را تامین می‌کند.
نتیجه گیری:  فرد بر اساس عمل، به شناخت و معرفت می‌رسد بنابراین فرایند یادگیری مهم‌تر از موضوع یادگیری است. معلم مسئول با شبیه‌سازی موقعیت‌های زندگی، برای ارتقائ تفکر قیاسی، استقرائی، جانبی، انتقادی، اکتشافی و حل مسئله معماری شناخت را بنا می‌کند.