آموزش و پرورش نیز به عنوان یکی از ساختارهای علمی فرهنگی و آموزشی علیرغم برخورداری از نیروی عظیم انسانی اعم از معلمان دلسوز و تحصیل‌کرده و دانش‌آموزان مستعد و خلاق تا حدودی با دشواری‌های پژوهش درگیر بوده، که راهبرد روشنی برای پژوهش ندارد و این امر سبب شده تا نتواند جایگاه تحقیق و محقق و نقش آنها را در پیشرفت و توسعه و تعالی جامعه مشخص و نهادینه نماید و تنها موجبات دوری بخش عظیمی از فرهنگیان از پژوهش را به دنبال دارد بلکه انگیزه مطالعه را کاهش داده و زمینه را برای افسردگی و استهلاک شغلی همراه می‌سازد برای رفع مشکل آن‌ها و موسسات آموزش عالی و مراکز پژوهشی بلکه آموزش و پرورش نیز باید بر ضرورت اصلاح و تغییر ساختار و ساز و کارهای تحقیقاتی و فنون و شیوه مدیریت تحقیقات تعدیل کرده به دنبال افزایش بهره‌وری تحقیقات باشند از جمله اقدامات کارساز در این زمینه برنامه ریزی راهبردی وجود ساختارها، روش‌ها دستورالعمل‌ها، سازماندهی استفاده از تجهیزات فناوری و منابع انسانی و فرهنگ‌سازی اشاره کرد تا بدین وسیله مسائل و ضعف‌ها شناسایی و با راهکارهای مناسب مرتفع گردد و زمینه برای پویایی علمی و تحقیقاتی فرهنگیان مهیا شود تحقق این امر مهم مستلزم عزم مسئولان و متولیان آموزش و پرورش است تا بتواند در به روز کردن علم و دانش و فرهنگیان قدمی بر داشت در این راستا برای تحقق اهداف پژوهشی آموزش و پرورش بررسی میزان پایبندی پژوهشگران فرهنگی به اخلاق پژوهش، امری اجتناب‌ناپذیر بوده است و آگاهی از آن به منظور ارتقای سطح کیفی و کمی پژوهش و افزایش کارایی پژوهش فرهنگیان بسیار ضرورت دارد. لذا در این مقاله میزان پایبندی به اخلاق پژوهش در بین پژوهشگران فرهنگی آموزش و پرورش اراک مورد واکاوی قرار می‌گیرد تا الگوی مناسب برای ارتقای پایبندی به اخلاق پژوهش در بین فرهنگیان ارائه شود.