هدف: قلدری در مدرسه از رفتارهای مشکل‌ساز دوره نوجوانی است که اخیراً توجه پژوهشگران و صاحب‌نظران حیطه روانشناسی را در سه دهه اخیر به خود معطوف ساخته است و موضوع محوری مطالعات بسیاری بوده است. بنابراین هدف از انجام پژوهش حاضر طراحی مدل گرایش به قلدری بر اساس عملکرد عصبشناختی با میانجیگری ناگویی خلقی در دانشآموزان بود.
مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر همبستگی و از نوع مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری پژوهش را تمامی 560 دانش‌آموز پسر متوسطه اول در پایه نهم در 28 مدرسه غیرانتفاعی منطقه 5 شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادند. 240 نفر به عنوان حجم نمونه به روش خوشه‌ای دو مرحله‌ای انتخاب گردیدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه قلدری ایلینویز، پرسشنامه عملکرد عصب شناختی نجاتی و پرسشنامه ناگویی خلقی تورنتو بود. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده از مدل یابی معادلات رگرسیونی ساختاری و از نرم افزار SPSS22 و Amose 23 استفاده شد.
یافته ها: نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که ضریب مسیر عملکرد عصبشناختی(41/0 - =β، 0/001 =p) و ناگویی خلقی (45/0 =β، 0/001 =p) به گرایش به قلدری معنی‌دار می‌باشد.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج ارتباط غیر مستقیم عملکرد عصبشناختی به گرایش به قلدری از طریق ناگویی خلقی با 35/0β=- در سطح معنیداری 01/0p≤ معنیدار است.