هدف: اختلال یادگیری ویژه از جمله اختلال‌های نارسانویسی و نارساخوانی جزء اختلال‌های روان‌پزشکی در دوران کودکی هستند که بر سایر عملکردهای فرد در دوران کودکی و بزرگسالی تاثیر می‌گذارند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بازی‌های شناختی بر کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان دچار اختلال نارسانویسی و نارساخوانی انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با چهار گروه (دو گروه آزمایش و دو گروه کنترل) بود. جامعه پژوهش دانش‌آموزان مقطع ابتدایی مبتلا به نارسانویسی و نارساخوانی مراجعه‌کننده به مراکز اختلالات یادگیری شهر زاهدان در سال 400-1399 بودند. نمونه پژوهش 100 نفر بودند (25 نفر در هر گروه) که پس از بررسی معیارهای ورود به مطالعه با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و با روش تصادفی در چهار گروه جایگزین شدند. هر یک از گروه‌های آزمایش به تفکیک 20 جلسه 30 الی 45 دقیقه‌ای (3 بار در هفته) تحت آموزش بازی‌های شناختی به کمک نرم‌افزار شناختی ساند اسمارت قرار گرفتند و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش قرار گرفت. داده‌ها با مقیاس کارکردهای اجرایی (بارکلی، 2012) گردآوری و با آزمون‌های خی‌دو و تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS-24 تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که گروه‌های آزمایش و کنترل از نظر جنسیت و پایه تحصیلی تفاوت معناداری نداشتند (05/0<P). همچنین، یافته‌ها نشان داد که آموزش بازی‌های شناختی باعث بهبود کارکردهای اجرایی خودمدیریتی زمان، خودسازماندهی/ حل مساله، خودکنترلی/ بازداری، خودانگیزشی و خودنظم‌جویی هیجان در هر دو گروه دانش‌آموزان دچار اختلال نارسانویسی و نارساخوانی در مقایسه با گروه کنترل شد (05/0>P)، اما بین دو گروه مداخله از نظر بهبود کارکردهای اجرایی تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0>P).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان‌دهنده اثربخشی بازی‌های شناختی بر کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان دچار اختلال نارسانویسی و نارساخوانی بود. بنابراین، برنامه‌ریزی توسط متخصصان و درمانگران برای بهبود کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان دچار اختلال نارسانویسی و نارساخوانی از طریق بازی‌های شناختی ضروری است.