هدف: از آنجا که توجه به زندگی اجتماعی یکی از اساسی ترین هدف: خودکشی امروزه، مسئله‌ای بسیار بااهمیت در سلامت عمومی افراد جامعه هست که توجه جامعه جهانی را به خود معطوف نموده است. هدف این پژوهش پاسخ به این پرسش است که، درک مشارکت کنندگان از پدیده خودکشی و زمینه های اقدام به آن چیست؟
مواد و روش ها: روش تحقیق کیفی از نوع گراندد تئوری است. مشارکت کنندگان پژوهش شامل 15 نفر از مردان و زنان مجرد و متأهلی هستند که به صورت هدفمند انتخاب شدند و تعیین حجم نمونه با رسیدن به مرحله اشباع داده ها تعیین گردید.
یافته ها: پارادایم محوری، " محرومیت چندبعدی " و "محوری جاافتادگی فرهنگی" به‌عنوان پدیده‌های محوری و در نهایت، پدیده هسته‌ای، " استیلای محرومیت " برای بیان مسئله هسته ای پژوهش انتخاب گردید.
نتیجه گیری: بی توجهی جامعه چه خانواده و چه اطرافیان و حتی احساس بی توجهی از سوی حاکمیت، فرد را دچار احساس تنهایی و طردشدگی نموده و اگر این احساس شدت یابد در کنار عوامل دیگر می تواند منجر به اقدام به خودکشی شود. بنابراین، آموختن مهارت های گفتگو و طرح و حل مسئله به افراد جامعه، می تواند مانعی برای اقدام به بخش اعظمی از خودکشی ها گردد.