هدف: هدف این پژوهش مطالعه فرصتها و محدودیتهای جهانی‌شدن کلان‌شهر تهران می‌باشد. جهانی‌شدن به عقیده متخصصان یک انتخاب نیست بلکه موجی است که در همه عرصه‌ها و زمینه‌ها راه افتاده است و به‌سرعت در حال حرکت است و کشورها هم توان مقابله با آن یا توقف آن را نداشته و تنها چاره پیوستن آگاهانه و فعال به این موج است. کلان‌شهر تهران به‌عنوان پایتخت ایران و پرجمعیت‌ترین شهر کشور، ظرفیت و مع‌هذا محدودیت‌هایی فراوانی در بین شهرهای دیگر کشور برای جهانی‌شدن، دارا می‌باشد. این تحول یا گذار به جهانی‌شدن، مستلزم شرایط، بسترها، فرصت‌ها، تهدیدها، تخصص‌ها و منابع عظیم علمی، مالی و فرهنگی اجتماعی است.
مواد و روش ها: روش این پژوهش، نظریه داده بنیاد می‌باشد. داده‌های موردنیاز این پژوهش حاصل مصاحبه نیمه ساختیافته با 14 نفر از متخصصین صاحبنظر و باتجربه در امور مدیریت شهری می‌باشد. شیوه انتخاب مشارکت‌کنندگان، هدفمند و در دسترس و تعیین تعداد آن‌ها با رسیدن به مرحله اشباع، مشخص‌شده است.
یافته ها: بر اساس نتایج پژوهش، پدیده محوری " مدیریت بحران زده" به‌عنوان پدیده‌ محوری انتخاب گردید. از علل این پدیده، بیانسجامی مدیریتی و اتخاذ تصمیمات غیرمتمرکز میباشد.
نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان میدهد، مدیریت بحران زده، منجر به پسرفتهای مدیریتی- موقعیتی شده است.