هدف: هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوهای عشق ورزی جوانان ساکن در شهر تهران با رویکرد نظریه داده بنیاد است. روش پژوهش کیفی و از نوع اکتشافی است. جامعه آماری شامل جوانان  بین سنین 19-29 سال  ساکن در شهر تهران بودند.
مواد و روش ها: روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری غیر احتمالی، باانتخاب هدفمند استفاده شد. اندازه نمونه در این پژوهش برابر 20 نفر و ابزار اندازه گیری مصاحبه باز بود که برمبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. براساس تحلیل داده ها، 158 مفهوم اولیه(کدهای باز)، 44 کد محوری و 21 کد گزینشی شناسایی شد.
یافته ها: نتایج  مستخرج از تجزیه و تحلیل مصاحبه های کیفی نشان داد که عوامل علی از 3 مقوله اصلی، 12 مقوله فرعی و 38 کد اولیه؛ عوامل زمینه ای از 5 مقوله اصلی، 9 مقوله فرعی، و 19 کد اولیه؛ عوامل مداخله گراز 5 مقوله اصلی، 10 مقوله فرعی و 29 کد اولیه؛ راهبردها از 5 مقوله اصلی، 11 مقوله فرعی و 26 کد اولیه و در نهایت پیامدها حاصل از 6 مقوله اصلی، 14 مقوله فرعی و 46 کد اولیه تشکیل شده اند.
نتیجه گیری: بنابراین می توان گفت جوانان مورد مطالعه، به عنوان کنشگر از اصول و قواعد معرفتی شناختی متناسب با ساختار اجتماعی و فرهنگی مقطع زمانی خود پیروی می کنند.زیرا تنها یک میدان معرفت شناختی در هر دوره از زندگی کنشکر  وجود دارد.