هدف: دوران جکومت سلجوقیان در ایران با اینکه از نظر سیاسی و اجتماعی فراز و فرود فراوانی داشت، اما به دلیل گرایش اغلب پادشاهان این دودمان به علم و دانش، وضعیت علمی ایران در این دوره رو به شکوفایی نهاد؛ به طوری‌که به باور پژوهشگران، این دوره در تاریخ تمدّن و فرهنگ اسلامی عصری بی‌نظیر محسوب می‌شود. در این مقاله به بررسی وضعیت علوم نقلی در دوران حکومت سلاجقه پرداخته شده است.
مواد و روش ها: روش پژوهش کتابخانه‌ای و نوع آن تحلیلی-توصیفی است.
یافته ها: نتایج پژوهش بیانگر آن است که پرورش بسیاری از بزرگان و صاحب‌منصبان با کفایت و با فضل و ادب در زمینۀ علوم نقلی، در نتیجۀ تشویق و حمایت سلاطین و وزرای سلجوقی و بی‌توجهی به علوم عقلی و رکود این علوم از دلایل توجه به علوم نقلی در دوران حاکمیت سلجوقیان بوده است.
نتیجه گیری: یکی دیگر از دلایل رشد علوم نقلی در دوره سلجوقیان، تکثّر ادیان و مذاهب و فرقه‌ها بود که تضارب آرای این فِرَق و اختلافات و درگیری‌های آن‌ها باعث ایجاد تالیفات ارزشمندی در حوزه علوم نقلی گشته است. تعدّد دانشمندان و عالمان علوم نقلی که در نتیجۀ توجه به علوم نقلی در این دوره بود، منجر به خلق آثاری گرانسنگ در زمینه‌های مختلف علوم نقلی از جمله تذکره، تفسیر، عرفان، علوم ادبی و غیره بود.