هدف: هدف این پژوهش اثربخشی درمان تنظیم هیجان بر علایم عاطفی-رفتاری، مشکلات خواب و حل مسأله در دختران 14 تا 16 ساله بود.
مواد و روش ها: پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‏آزمون- پس‏آزمون با گروه کنترل و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر 14 تا 16 ساله مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه شهر کرمانشاه در سال 400-1399 بود. با روش نمونه‏گیری در دسترس تعداد 60 دانش‏آموز دختر انتخاب و به شیوه تصادفی‏سازی (قرعه‏کشی) به سه گروه مساوی 20 نفری گمارش شدند. گردآوری داده‏ها با پرسشنامه توانایی‏ها و مشکلات (گودمن، 1997)، پرسشنامه حل مسأله (هپنر و پترسون، 1988) و پرسشنامه سنجش خواب (بویس و همکاران، 1989) انجام شد. برای تحلیل داده‏ها از نرم افزار SPSS نسخه 25 با روش‏های آمار توصیفی، پیش فرض‏های آماری و تحلیل واریانس با اندازه‏گیری مکرر و آزمون بن‏فرونی استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد علایم عاطفی- رفتاری و ابعاد آن در گروه‌های آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری بهبود یافته است و این بهبود در مرحله پیگیری پایدار مانده است.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که درمان پذیرش و تعهد و درمان تنظیم هیجان نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بر بهبود مهارت حل مسأله و ابعاد آن اثربخش بوده اند.