سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت

سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت

بررسی رویکرد وظیفه مدار به شهروندی از منظر اسلام و حقوق بین الملل

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حقوق بین الملل عمومی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2 استادیار، گروه حقوق، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
3 استادیار، گروه حقوق، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی و تبیین رویکرد وظیفه مدار به شهروندی از منظر حقوق بین الملل بود.
مواد و روش ها: روش پژوهش مورد استفاده در این مقاله توصیفی- تحلیلی بود. سکه شهروندی دارای دو روی می‏باشد؛ رویِ حق مداری و رویِ وظیفه مداری. رابطه حق مداری و وظیفه مداری رابطه‌ای وثیق و جدا ناشدنی در بحث حقوق شهروندی در نظام بین‌الملل است.
یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد از آنجایی که تحقق کامل حقوق شهروندی در نظام بین المللی و برخورداری از آزادی‌ها، بدون پیش‌بینی و رعایت وظایف شهروندی امکان‌پذیر نیست، بر همین اساس، علاوه بر پیش بینی و تضمین حقوق مختلف برای شهروندان، تکالیف مختلفی برای شهروندی نیز پیش بینی شده است.
نتیجه گیری: اما با توجه به آن که حقوق بین الملل، متأثر از دیدگاه خاص یک دولت یا کشوری نیست که با مدنظر قراردادن استقلال، تمامیت ارضی، نظم و امنیت ملی، اهداف و منافع ملی خود برای شهروندان تعیین تکلیف نماید و وظایف خاصی را پیش بینی کند، بر همین اساس، حقوق بین الملل، تعیین تکالیف و وظایف شهروندان را به دولتی واگذار کرده است که این شهروندان تابع آن دولت هستند. بر همین اساس، در حقوق بین الملل، هر دولتی به تناسب شرایط حاکمیتی خویش، تکالیف و وظایفی را برای شهروندان خویش پیش بینی نموده است.
کلیدواژه‌ها

1. Javidnia M J, Sadeghi M, ShafizadehM
. (2012). Ratio officiorum naturalium et
officiorum civitatis. Acta Iuris
Iurisprudentiae Perspectivae, 1(59).
2. Mohammadi A. (2011). Regulae
jurisprudentiae, Tehran: Yalda.
3. Javadi Amoli A. (2006). Jus et
officium in Islam. Qom, captivi.
4. Fayazi M A. (2012). Philosophiae
congue, Legatus Quarterly, Volume 1,
Numero XIII.
5. Masoudi M H. (2010). De natura et
principiis theologicis Duis, editio secunda,
Qom: Liber Garden.
6. Hashemi Shahroudi S M. (1426 AH).
Cultura iurisprudentiae secundum
religionem Ahl al-Bayt (PBUH), QOM,
Encyclopaedia iurisprudentiae islamicae de
religione Ahl al-Bayt (AS.)
7. Fallahzadeh A M. (2007). De relatione
inter Ius Civile et Iurium Humanum, Legal
Quarterly Iustitiae, 1(8).
 [ Downloaded from islamiclifej.com on 2023-12-17 ]
بررسی رویکردوظیفه مدار به شهروندی ازمنظر اسالم... 155
Journal of Islamic Life Style Volume 6, Winter 2022
8. Martin Elizabeth A. (2016.), Oxford
Dictionary of Law, Oxford University
Press.
9. Steiner H and Philip A. (2010),
International Human rights in Context,
Second Edition, Oxford University Press.
10. Eikelenboom K F. (2016), Global
citizenship: from a Cosmopolitan Elite to
an Inclusive Global Society, British Journal
of Socielogy, Vol. 57, Issue 1.
11. Hywood A. (2017). Key Concept in
Politics; Palyrav Publication.
12. Afshari S. (1996). Hodierna Persica
Cultura, Tehran: Andisheh.
13. Rober P. (200). Civis et gubernatio,
translata ab Abolfazl Ghazi, Tehran:
Universitas Tehran.
14. Rostami S. (2013). Civitas Iura et
Libertates Legitimae, Investigationes in
Iurisprudentia et Fundamenta Iuris, 3(1).
15. Mohseni R A. (2010). Dimensiones et
analysis iurium civitatis, consilia
educationis et institutionis iura civitatis.
Journal of Political Studiorum Quarterly,
Annus Tertius, N. 10.
16. Mardani N and Sakhi Akbari Gh.
(2017). A Comparatio Civitatis Officiorum
in Declaratione Universali Hominum
Iurium et Constitutione Afghanistan. Acta
Legis Comparativae, 8(2).
17. Hashemi S M. (2009). Humana Iuribus
ac Libertatibus Publicis, First Edition,
Mizan Publishing.
18. Shaw M. (2015). Global Society and
International Relations: Sociological
Concepts and Political Perspectives.
Cambridge: Polity Pres
19. Robertson R. (2013). Globalizatio:
Social Theories et Cultura Mundialis,
Tehran, Editio Tertia.
20. Hemmati M. (2017). Notio, columnae
et promotio civis globalis. Acta iurium
humanorum, Annus XII, Part XXIII.
21. Rüland, Jürgen. (2019), Good global
citizen?, ASEAN’s image building in the
United Nations, Asia pacific business
review, 25, 1-21.
22. Taso G. Lagos(2015), Global
Citizenship – Towards a Definition, p.5,
Available in:
https://depts.washington.edu/gcp/pdf/globa
lcitizenship.pdf, Retrieved 2015-8-10
23. Jafari Langroudi M J. (2015).
Terminologia legalis, Tehran, Ganj-eDanesh.
24. Javid M J. (2008). Theoria relationis in
iure civitatis; Analysis Fundata
Applicationis in Lege Naturali, Tehran,
Tendentia Publishing.
25. Sharifi Tarazkoohi, Hossein (2017).
Introductio ad Citizen Globalis, Tehran:
Amount.
26. Tully James. (2014). «The challenge of
Reimagining Citizenship and Belonging in
Multicultural Societies in: The demands of
Citizenship, Catriona Mc Kinnon and Iain
Hampsher-Monk (eds), Continuum,
London
27. Qawam A A. (2015). Provocationes
politicae progressionis, Tehran: Qoms.
28. Castells E. (2015). Notitia Aetate -
Oeconomia, Societas et Cultura in fine
Millennii, translata ab Ahad Ali Qalyan et
Afshin Khakbaz, Tehran: Nova Plan
Publishing.
29. Detan C. and Shorts E L.
(2015).Public Law and Human Rights,
London, Sweet and Maxwell.
30. Babaei Fard A. (2016). Studium
socialis iuris transnationalis,
globalizationis et solidarietatis globalis,
Acta legis comparativae, 7(2).
دوره 6، شماره 6
(ویژه نامه ۱۰-۱۴۰۱ - شماره پیاپی : ۳۱)
زمستان 1401
صفحه 147-155