هدف: پژوهش حاضر با هدف نقش واسطه‌ای سلامت معنوی در رابطه بین سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت و پریشانی روان‌شناختی در دوره شیوع ویروس کرونا صورت پذیرفت.
مواد و روش ها: روش پژوهش، همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه‌ی این پژوهش شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی مرکز آموزش عالی پلدختر در سال تحصیلی 400-1399 بود. حجم نمونه آماری بر اساس قاعده سرانگشتی کلاین برابر 230 نفر تعیین شد که به روش نمونه‌گیری در دسترس و با پرسشنامه آنلاین انجام شد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش سبک‌زندگی ارتقا دهنده سلامت (HPLP)، مقیاس پریشانی روان‌شناختی کسلر (KPDS-10) و مقیاس سلامت معنوی (SWBS) بود. تحلیل داده‌ها به روش آماری مدل‌سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای آماری SPSS-22 و AMOS-24 انجام شد و برای بررسی نقش واسطه‌ای متغیرها از آزمون بوت‌استراپ استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت و سلامت معنوی اثر منفی مستقیم بر پریشانی روان‌شناختی دانشجویان دارند. همچنین نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که سلامت معنوی در رابطه‌ی بین سبک‌زندگی ارتقا دهنده سلامت و پریشانی ‌روان‌شناختی نقش میانجی دارد.
نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش گویای آنست که سلامت معنوی می‌تواند به عنوان یک عامل میانجی در رابطه‌ی بین سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت و پریشانی روان‌شناختی عمل کند، لذا باید به عنوان سنگ بنایی جهت حفظ تندرستی افراد مورد استفاده قرار گیرد.