مقدمه و هدف: توجه به‌سلامت روان دانشجویان پرستاری می‌تواند اثر مثبتی در انگیزش آنان برای انجام وظایف محوله آن‌ها داشته باشد. لذا مطالعه حاضر باهدف بررسی نقش نشخوار فکری و بخشش در سلامت روان دانشجویان پرستاری انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه‌ی پژوهش شامل تمامی دانشجویان پرستاری دانشگاه آزاد بیرجند در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که بر اساس جدول مورگان 225 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند؛ و به پرسش‌نامه‌های نشخوار فکری نالن هوکسما و مارو (1991)، بخشش تامسون و همکاران (2005) و سلامت روان گلدبرگ (1972) پاسخ دادند. جهت تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد همبستگی بین نشخوار فکری (535/0=r) با سلامت روان مثبت و معنی‌دار، اما همبستگی بین بخشش (582/0- =r) با سلامت روان منفی و معنی‌دار بود (01/0>P)، همچنین نتایج نشان داد هوش معنوی (5/28 درصد) و تحمل پریشانی (6/36 درصد) واریانس سلامت روان دانشجویان پرستاری را پیش‌بینی می‌کنند.
نتیجه‌گیری:  با توجه به نتایج، با کاهش نشخوار فکری و افزایش بخشش و ابعاد آن‌، می‌توان سلامت روان دانشجویان پرستاری ارتقا داد؛ بنابراین در برنامه‌های آموزشی دانشجویان پرستاری، توجه بیشتر به نقش نشخوار فکری و بخشش ضروری به نظر می‌رسد.