1
دانشجوی دکتری، گروه تاریخ اسلام، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران.
2
استاد، گروه تاریخ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
3
دانشیار، گروه تاریخ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.
چکیده
هدف: موضوع و سئوال اصلی این مقاله این است که نقش امام سجاد در تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان اسلام چگونه بوده است؟ فرضیه مقاله براین اساس است که نقش امام سجاد (ع)به عنوان امام معصوم انتخاب شده به عنوان مهمترین مرجع سیاسی و اجتماعی فرهنگی شیعیان جهان اسلام در ارائه الگوهای فکری برای مسلمانان در شکل دهی و ایجاد جریان ها و حرکت های اجتماعی در عصراموی و تربیت شخصیت های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی نقش اساسی و مهمی دارد. مواد و روش ها: روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی است و داده ها به شیوه کتابخانه ای و از طریق فیش برداری گردآوری شده است. یافته ها: امام سجاد به واسطه شرایط و حفظ حکومت اسلامی در شرایط بحران، دعا و مصلحت اندیشی را جهت عبور از بحران ها انتخاب و نیازهای جامعه را در حوزه عبودیت و بندگی، اخلاص، ظلم ستیزی، نیازهای اجتماعی و فردی و معنوی را در قالب راهبرد دعا و مصلحت تامین نمودند. نتیجه گیری: امام سجاد، نیازهای جامعه را در حوزه عبودیت و بندگی، اخلاص، ظلم ستیزی، نیازهای اجتماعی و فردی و معنوی در قالب دعا و مصلحت تامین نمودند.
سلیمانی، مجید، شعبانی، رضا و فروزش، سینا. (1402). نقش امام سجاد(ع) درتحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان اسلام(38- 95ه.ق). سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7(2)، 407–415.
MLA
سلیمانی، مجید، شعبانی، رضا، و فروزش، سینا. "نقش امام سجاد(ع) درتحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان اسلام(38- 95ه.ق)"، سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7، 2، 1402، 407–415.
HARVARD
سلیمانی، مجید، شعبانی، رضا، و فروزش، سینا. (1402). 'نقش امام سجاد(ع) درتحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان اسلام(38- 95ه.ق)'، سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7(2), pp. 407–415.
CHICAGO
سلیمانی، مجید، شعبانی، رضا و فروزش، سینا، "نقش امام سجاد(ع) درتحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان اسلام(38- 95ه.ق)." سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7 2 (1402): 407–415,
VANCOUVER
سلیمانی مجید، شعبانی رضا، فروزش سینا. نقش امام سجاد(ع) درتحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جهان اسلام(38- 95ه.ق). فصلنامه علمی - پژوهشی. 1402;7(2):407–415.