هدف: این پژوهش باهدف طراحی الگویی برای تربیت زیبایی‌شناسانه بر اساس مبانی واصول و مولفه های زیبایی شناسانه در قرآن کریم صورت گرفته است.
مواد و روش ها: به روش توصیفی تحلیلی از منابع کتابخانه ای واسنادی انجام شد. داده های پژوهش حاکی از آن است که مسیر تربیت زیبایی‌شناسانه، ازطریق تحقق مبانی و مولفه هایی است که به زیبایی در باور و اندیشه و امیال و اراده منتهی می شود و موجبات تحقق زیبایی‌های حقیقی را به وجود می‌آورد.در الگوی معرفی شده، هدف غایی تربیت زیبایی‌شناسانه ، ربوبی شدن، خداگونه گی یا تشبه به زیبایی مطلق است و در نهایت به متصف شدن انسان به صفات خداوند متعال می انجامد.
یافته ها: عمومیت درک پذیری زیبایی،  تعمیم زیبایی،  تشکیک، توارث و انتقال زیبایی،  مطلق بودن زیبایی، عینی بودن زیبایی، خداوند منشأ زیبایی ، انسان نسخه‌ای از زیبایی مطلق ، زیبایی غایت کمال انسانی، زیبایی امری وجودی برخی از مبانی زیبایی شناسی معرفی شده قرآن است و مولفه های آن، تعادل تناسب،هدفمندی و کارایی را تشکیل می دهد.
نتیجه گیری: در ادامه بحث از میان مبانی و مولفه های بررسی شده،مضامین تربیتی استخراج گردید که تحقق آنها می توانند زمینه شکوفایی استعدادهای بالقوه متربی و هدایت آن به سوی اهداف مورد نظر رافراهم نمایند.