هدف: از موضوعات مهم دوره زندگی سالمندی بازنشسته نزدیکی زمانی با مرگ و اضطراب ناشی از آن است؛ بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش توکل بر خدا و امید به زندگی در پیش‌بینی اضطراب مرگ سالمندان بازنشسته انجام شد.
مواد و روش ها: در یک پژوهش توصیفی – همبستگی از بین تمامی معلمان بازنشسته آموزش‌و پرورش کرج در تابستان سال 1398، بر اساس جدول گجرسی و مورگان، تعداد 196 نفر به روش نمونه گیری در دسترس از بین افراد واجد شرایط انتخاب و پرسش‌نامه‌های توکل به خدا بوالهری و همکاران (1379)، امید به زندگی اسنایدر وهمکاران (1991) و اضطراب مرگ تمپلر و راف (1971) پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون رگرسیون خطی چندگانه به شیوه همزمان با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 24 در سطح معنی‌داری 05/0=α استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که رابطه معکوس و معنی‌داری بین توکل بر خدا (۴۳۸/0-=r) با اضطراب مرگ وجود داشت (01/0>P)، همچنین رابطه بین امید به زندگی (۳۶۳/0-=r) با اضطراب مرگ معکوس و معنی‌داری بود (01/0>P). درمجموع توکل بر خدا و امید به زندگی، 4/22 درصد از اضطراب مرگ را تبیین نمودند
نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان گفت، مشاوران و روان‌شناسان حیطه سالمند با به‌کارگیری تدابیری جهت ارتقای توکل بر خدا و امید به زندگی در سالمندان بازنشسته، اضطراب مرگ آنان را ارتقا دهند.