هدف: اختلالات روان  تنی  پوست، بیماری های پوستی را شامل می شوند که در آن علل و پیامدهای روان‌شناختی یا شرایط همراه، تاثیر اساسی و درمانی مهم بر فرایند بیماری دارند. هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی رویکرد شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب‌آوری و تصویر بدنی در تعامل با واکنش پذیری هیجانی در بیماران با اختلالات پوستی است.
 مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی، از پیش آزمون و پس آزمون برای دو گروه آزمایش و کنترل استفاده شد و مرحله پیگیری، پس از دو ماه به اجرا درآمد. جامعه آماری شامل کلیه بیماران مبتلا به اختلالات پوستی شهر تبریز بودند که 15 نفر با واکنش‌پذیری بالا و 15 نفر با واکنش‌ پذیری پایین در گروه شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و 15  نفر با واکنش پذیری پایین و 15 نفر با واکنش پذیری بالا در گروه کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند. پرسشنامه های تاب‌آوری کانر دیویدسون و مقیاس تصویر بدنی کش(1990) به عنوان ابزار جمع آوری داده ها استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد.
یافته ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی افزایش معناداری درتصویر بدنی (01/0>P)، و تاب‌آوری (01/0>P) بیماران با اختلالات پوستی ایجاد کرده است و این نتایج در پیگیری دوماهه ثابت باقی مانده است (05/0<P). همچنین نتایج نشان داد که اثر تعاملی واکنش پذیری هیجانی و گروه تاثیر معناداری در تاب‌آوری و تصویر بدنی ندارد.
نتیجه گیری: مداخلات شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر بالا بردن تاب‌آوری  و تصویر بدنی در بیماران با اختلالات پوستی موثر است.