1
دانشجوی دکتری علوم و معارف نهج البلاغه، دانشگاه میبد.
2
دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه میبد
3
استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه میبد
4
دانشیار گروه مشاوره و روان شناسی، دانشگاه اردکان
چکیده
انگیزش به معنای جوشش و جنبش و یک حالت درونی است که رفتار انسان را نیرو بخشیده، به حرکت درآورده و به سوی اهداف معیّنی راهنمایی می کند. هدف پژوهش حاضر، استقراء و تحلیل عناصر انگیزشی در خطابه های نهج البلاغه جهت ایجاد یا تغییر رفتارها و واکنش های مخاطبان است. خطبه جهاد از جمله خطابه-های بلیغ و برخوردار از انواع ابزار و عناصری است که گوینده برای تحریک و تهییج کوفیان و مقاومت مقابل دشمن، در قالب گفتاری حماسی و با گزینش واژگانی خاص، ایراد کرده است که در برانگیختن آنان بسیار مؤثر بوده و می توانست حرکت و جنبشی انکارناپذیر را ایجاد کند. این پژوهش به روش توصیفی و تحلیل آماری و استنباطی، در جستجوی کشف عناصر انگیزشی در سطوح مختلف گفتاری و سزاواری ایجاد انگیزش در مخاطب است. نتیجه پژوهش نشان می دهد که در سطح آوائی: حروف جهر، حروف روان، و مصوّت های تیره و درخشان و در سطح دستوری: به ترتیب افعال معلوم با صدای دستوری فعّال، جملات کوتاه و در سطح بلاغی: عنصر تشبیه نسبت به دیگر عناصر انگیزشی، دارای بسامد بیشتری هستند.
وحیدیمطلق، مهدی، موسویبفروئی، سید محمد، صحرایی اردکانی، کمال و رضاپورمیرصالح، یاسر. (1402). تحلیل عناصر شکلی انگیزش در خطابه جهاد نهج البلاغه. سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7(3)، 194–205.
MLA
وحیدیمطلق، مهدی، موسویبفروئی، سید محمد، صحرایی اردکانی، کمال، و رضاپورمیرصالح، یاسر. "تحلیل عناصر شکلی انگیزش در خطابه جهاد نهج البلاغه"، سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7، 3، 1402، 194–205.
HARVARD
وحیدیمطلق، مهدی، موسویبفروئی، سید محمد، صحرایی اردکانی، کمال، و رضاپورمیرصالح، یاسر. (1402). 'تحلیل عناصر شکلی انگیزش در خطابه جهاد نهج البلاغه'، سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7(3), pp. 194–205.
CHICAGO
وحیدیمطلق، مهدی، موسویبفروئی، سید محمد، صحرایی اردکانی، کمال و رضاپورمیرصالح، یاسر، "تحلیل عناصر شکلی انگیزش در خطابه جهاد نهج البلاغه." سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت، 7 3 (1402): 194–205,
VANCOUVER
وحیدیمطلق مهدی، موسویبفروئی سید محمد، صحرایی اردکانی کمال، رضاپورمیرصالح یاسر. تحلیل عناصر شکلی انگیزش در خطابه جهاد نهج البلاغه. فصلنامه علمی - پژوهشی. 1402;7(3):194–205.