هدف: بررسی نقش عوامل موثر در سلامت اجتماعی دانشجویان دارای اهمیت است، زیرا ارتقای آن منجر به بهبود سلامت آن‌ها می‌شود. بنابراین مطالعه حاضر باهدف بررسی نقش بخشش و سرمایه معنوی در پیش‌بینی سلامت اجتماعی دانشجویان انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی دانشجویان کارشناسی علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه آزاد بیرجند در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که بر اساس جدول گجرسی و مورگان، 196 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. گردآوری شامل پرسش‌نامه‌های بخشش تامسون و همکاران (2005)، نشاط معنوی چیریان و افروز (1395) و سلامت اجتماعی کییز (1998) بودند. جهت تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه به شیوه گام‌به‌گام استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد بین بخشش (572/0=r) و سرمایه معنوی (568/0=r) با سلامت اجتماعی ارتباط مستقیم معنی‌داری وجود دارد (۰۱/0>p). همچنین نتایج نشان داد که نشان داد مؤلفه‌های بخشش 1/33 درصد و نشاط معنوی، ۱/۳۴ درصد از واریانس سلامت اجتماعی را تبیین می­کنند.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که بخشش و سرمایه معنوی می‌تواند نقش مؤثری در پیش‌بینی سلامت اجتماعی دانشجویان ایفا کنند؛ بنابراین آموزش و ارتقای سرمایه معنوی و نیز ترغیب دانشجویان به بخشش به بهبود سلامت اجتماعی دانشجویان منجر می‏شود.